تبلیغات
تحقیق و پروژه های روانشناسی - آزادی مشروط در قانون مجازات و مقایسه آن با لایحه قانون مجازات اسلامی

امروز:

آزادی مشروط در قانون مجازات و مقایسه آن با لایحه قانون مجازات اسلامی

مقاله  آزادی مشروط در قانون مجازات و مقایسه آن با لایحه قانون مجازات اسلامی شامل 148 صفحه به صورت فایل ورد و قابل ویرایش می باشد که یکی از تحقیق های جامع و کامل در مورد آزادی مشروط در قانون مجازات و مقایسه آن با لایحه قانون مجازات اسلامی می باشد و دارای منابع معتبر می باشد

مقدمه

آزادی مشروط زندانیان

پیشگفتار

نظر به تاَکید ریاست محترم سازمان زندان ها مبنی بر انجام مطالعات و بررسی پیرامون موضوع (حبس زدایی) بر آن شدیم تا با بهره گیری از تاَسیسات حقوقی موجود در راه رسیدن به هدف های متعالی سازمان زندان ها تحلیلی اگرچه مختصر در این باره ارایه کنیم، لذا در اولین بررسی آزادی مشروط زندانیان را مورد بحث قرار می دهیم سپس عفو و سایر مواردی را که در خروج زندانیان بیشترین تاَثیر را دارند به بحث می گذاریم، هرچند در ورود زندانیان تاَسیسات و قوانین تاَثیر بسزایی دارد و لاجرم ذدر بررسی بعدی نیز به آنها اشاره خواهیم کرد.

آزادی مشروط فرصت و مجالی است که پیش از پایان دوره ی محکومیت به محکومان در حبس داده می شود تا چنانچه در طول مدتی که دادگاه تعیین می کند از خود رفتارهای پسندیده نشان دهند و دستورهای مقام قضایی را به موقع اجرا کنند از آزادی مطلق برخوردار شوند.

فکر آزادی مشروط زندانیان به قرن نوزدهم مربوط می شود این تاَسیس حقوقی مرحله پیشرفته جدید اجرای مجازات به منظور تاَدیب و تهذیب اخلاقی محکومان است.

قانونگذار برای زندانیانی که از خود حسن رفتار نشان می دهند، این امتیاز را قایل می شود تا آنان بتوانند پس از سپری شدن مدت معقولی، آزادی خود را به دست آورند. استفاده از این شیوه ها با توجه به محاسن عمده ای که دارند و زندانی را از زندان و معایب آن دور می کند از طرف علمای مکتب دفاع اجتماعی نوین مورد استقبال واقع شده است.

آزادی مشروط سابقه به نسبه طولانی دارد مبنا و اساس آزادی مشروط از طریق طریقه انگلیسی است و بدواَ در مورد محکومانی که به مستعمرات انتقال می یافتند اجرا شد.

در فرانسه نیز ایجاد آزادی مشروط در سال ۱۸۸۵ این نوآوری برای محکومانی در برداشت که مجازات حبس خود را در عین آزادی تحمل می کردند.

اجرای روش های آزادی مشروط یکی از موارد مهم تشویق زندانیان به کار، حفظ نظم و آرامش، حسن سلوک و خوش رفتاری با دیگران محسوب می شود و از آثار سوء محیط زندان تا حدودی جلوگیری می کند و در اصلاح و تربیت زندانیان در بین مرحله آزادی و زندان بسیار مفید است. این اعطا یک نوع گذشت و بخشش کرامت و سخاوت مقامات قضایی محسوب نمی شود، بلکه حقی است که قانون گذار به حائزین شرایط اعطا کرده است و مرحله ای ار مراحل اصلاحی و تربیتی محسوب  می شود.

صرف نظر از اینکه آزادی مشروط باعث کاهش جمعیت زندانیان و نیز کاهش هزینه های دولت می شو د، تاَثیر بسیار مثبتی بر عملکرد فرد زندانی می گذارد و او من تلاش برای تغییر دادن در اخلاق و رفتار خویش برای ورود به اجتماع نیز آمادگی پیدا می کند. به اعتقاد گاروفالو «آزادی مشروط کلید زندان را به دست زندانی می دهد و ترس رجعت به زندان او را به کردار نیک تشویق می کند.» این قاعده دارای دو فایده است یکی اینکه آزادی عاملی در اجرای مجازات است و دیگر آنکه آزادی مشروط زندانیان را برای بازگشت به مقام و طبقه اجتماعی قبلی خود مهیا می سازد.

در خصوص مبانی آزادی مشروط زندانیان به موارد متعددی اشاره شده است آزادی مشروط یکی از ابزارهای مقابله برای تکرارجرم است و باعث تشویق زندانیان به نشان دادن مستمر حسن اخلاقی می شود و همچنین ابزار مهر و شفقت نسبت که کسانی است که که متنبه و پشیمان شده اند.

نخستین بار نهاد آزادی مشروط در سال ۱۳۳۷ با تصویب قانون راجع به آزادی مشروط زندانیان وارد نظام کیفری ایران شد به موجب ماده واحده ی این قانون، هر کس که برای اولین بار به علت ارتکاب جرم یا جنایت به مجازات حبس محکوم می شد تحت شرایطی می توانست از آزادی مشروط استفاده کند، این قانون بعدها وارد مجازات اسلامی شد و آخرین بار در سال ۱۳۷۷ اصلاح گردید. به موجب ماده ۳۸ قانون مجازات اسلامی هر کس برای بار اول به علت ارتکاب جرمی به مجازات حبس محکوم شده باشد و نصف مدت مجازات را گذرانده باشد دادگاه صادر کننده دادنامه محکومیت قطعی می تواند در صورت وجود شرایط زیر حکم به آزادی مشروط نماید:

۱-هرگاه در صورت اجرای مجازات مستمراَ حسن اخلاقی نشان داده باشد.

۲-هرگاه از اوضاع و احوال محکم پیش بینی شود که پس از آزادی دیگر مرتکب جرمی نخواهد شد.

۳-هرگاه تا آنجا که استطاعت دارد ضرر و زیانی که مورد حکم دادگاه یا مورد موافقت مدعی خصوصی واقع شده بپردازد یا قرار پرداخت آن را بدهد.

آنچه از متن آماده فوق استنباط می شود این است که قانون گذار دو شرط اصلی برای استفاده از آزادی مشروط لحاظ کرده است.

 محکومیت حبس برای اولین بار و سپری شدن نیمی از مجازات حبس یعنی زندانی مشروط می تواند از این امتیاز استفاده کند. ضمن تحمل نیمی از مدت حبس محکومیت قبلی نداشته باشد و این موضوع قابل انتقاد به نظر می رسد شرط نداشتن سابقه ی محکومیت کیفری برای استفاده از آزادی مشروط اساساَ زاید است.

اگر سایر شروط در اعطای مشروط تحقق پیدا کند تفاوت میان بزهکار بدوی و بزهکار ثانوی از لحاظ میزان (استحقاق بی مبنا است) منظور از محکومیت به حبس در صدر ماده فوق حبس تعزیری است و الا اگر محکومیت فردی زندانی حبس به عنوان حد باشد نمی تواند از این امتیاز استفاده کند.

نکته دیگر آنکه بر خلاف تبصره ی ۲۱۱۱ ماده واحده ی مصوب سال ۱۳۳۷ محکومان به حبس دائم پس از گذراندن ۱۲ سال می توانستند از آزادی مشروط استفاده کنند ولی در قانون فعلی به این نکته اشاره ای نشده است. به اعتقاد برخی حقوقدانان تبصره اشاره شده ی بالا که همچنان معتبر است و در موارد سکوت قانون می توان به آن استناد  کرد.

باید توجه د داشت موارد معدودی حبس ابد که در قانون مجازات اسلامی وجود دارد (ماده ۲۰۱ حد سرقت در  مرتبه سوم ماده ۲۱۱ اکراه در قتل) بر اساس موازین فقهی است و از شمول آزادی مشروط خارج است موارد معدود دیگری (نظیر مواد قانون مبارزه با مواد مخدر) می توانند با استفاده از عفو و تخفیف مدت حبس از آزادی مشروط برخوردار شود.

به موجب ماده ی ۳۹ قانون مجازات اسلامی صدور حکم آزادی طمشروط منوط به پیشنهاد سازمان زندان ها و تاَیید دادستان یا دادیار ناظر خواهد بود. بند ۱۲ ماده ۲۳۰ آیین نامه سازمان زندان ها یکی از وظایف سازمان را (تهیه و پیشنهاد اسامی محکومان واجد شرایط آزادی مشروط و ارایه آن به دادستان یا دادیار ناظر زندان) عنوان کرده است شورای طبقه بندی زندانیان در خصوص زندانیان حایز شرایط آزادی مشروط تصمیم گیری می کند. (ماده ۷۴ آیین نامه) در نهایت به موجب ماده ی ۷۶ آیین نامه مذکور مدیر کل استان یا رییس زندان با تصویب شورای طبقه بندی اسامی محکومان واجد شرایط آزادی مشروط را به دادستان یا دادیار ناظر زندان پیشنهاد می کند.

آزادی مشروط بعد از عفو، مطلوب ترین تشویق برای زندانیان است و زندانیان به شدت از آن استقبال می کنند، زیرا به موجب آن آزادی خود را به دست می آورند و برای ورود مجدد به جامعه و زندگی اجتماعی آماده می شوند. اما این آزادی مطلق نیست و قانون گذار به موجب تبصره ۳ ماده ی ۳۸ شرایطی برای زندانیان مقرر کرده است که در صورت تخلف از آن در زندان سپری کند (دادگاه ترتیبات و شرایطی را که فرد محکوم باید در مدت آزادی مشروط رعایت کند از قبیل سکونت در محل معین یا خودداری از اشتغال به شغل خاص یا معرفی نوبه ای خود به مراکز تعیین شده و امثال آنها را در متن حکم قید می کنند که در صورت تخلف وی از شرایط مذکور یا ارتکای جرم مجدد بقیه دوران محکومیت وی به حکم دادگاه صادر کننده ی حکم به مرحله ی اجرا در می آید) همچنین قانون گذار زمان استفاده از آزادی مشروط را به موجب ماده ی ۴۰ ق.م.ا حداقل یک سال  و حداکثر پنج سال عنوان کرده است.

موضوع مورد بحث،آزادی مشروط زندانیان می باشد که این تاسیس در قانون مجازات اسلامی بیان گردیده است.آزادی مشروط به مجرمینی که به مجازات حبث محکوم شده اند،توسط دادگاه صادر کننده حکم قطعی داده می شود. لذا ابتدا به بیان تعریف مختصری از مجازات می پردازیم.

جهت دانلود متن کامل مقاله  آزادی مشروط در قانون مجازات و مقایسه آن با لایحه قانون مجازات اسلامی کلیک نمایید


نوشته شده در : پنجشنبه 6 خرداد 1395  توسط : نگار موسوی.    نظرات() .

برچسب ها: آزادی مشروط در قانون مجازات و مقایسه آن با لایحه قانون مجازات اسلامی ، مقاله آزادی مشروط در قانون مجازات و مقایسه آن با لایحه قانون مجازات اسلامی ، تحقیق آزادی مشروط در قانون مجازات و مقایسه آن با لایحه قانون مجازات اسلامی ، مقاله در مورد آزادی مشروط در قانون مجازات و مقایسه آن با لایحه قانون مجازات اسلامی ، تحقیق در مورد آزادی مشروط در قانون مجازات و مقایسه آن با لایحه قانون مجازات اسلامی ،
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.